صرع و تشنج

صـرع نوعی اخـتلال در دسـتگاه عصبـی مـرکـزی است. تشـنج یک نشـانه از صـرع اسـت. هـر حـمله صـرع را تشـنج می نامـند. تشنج می تواند در ارتبـاط بـا بیمـاری هـای داخلی نیـز باشـد. بـا توجه به این موضـوع اگر صـرع به دنبـال عامل زمینـه ای ماننـد کاهش اکسیژن خون یا قند خون رخ دهد، درمان با داروهای ضد صرع مؤثر نخواهد بود و باید عامل زمینه ای برطرف شود.

سؤالی که پاسخ به آن حائز اهمیت است، این است که آیا درمان بیماری که برای اولین بار دچار تشنج شده، الزامی است یا خیر؟ اگر بیمار دچار تشنج شود بطوری که پیش آگهی خوبی داشته باشد، خطری وی را تهدید نکند، بهتر است درمان نشود. از آنجا که بسیاری از داروها دارای عوارضی جدی هستند، به دنبال درمان تشنج های با علت نامشخص، باید بیمار از لحاظ عوارض دارو و سطح خونی دارو بررسی شود. اگر این بیماران تحت درمان قرار نگیرند، میزان عود تشنج بعد از سال اول ۱۴ درصد، پس از سال دوم ۲۹ درصد و بعد از سال پنجم ۳۴ درصد خواهد بود. طی مطالعات انجام شده ۲۳ درصد بیماران به دنبال عوارض دارو آن را عوض کرده، ۵/۸ درصد نیز بخاطر عوارض جلدی، آن را قطع می کنند.

 

عوامل مؤثر در عود حملات تشنجی

چندین عامل به عنوان عوامل عود تشنج قلمداد می شوند:

۱- سابقه خانوادگی صرع بخصوص در برادر یا خواهر فرد مبتلا

۲-  نوار مغزی غیرطبیعی

۳-  صرع مداوم (استاتوس اپی لپسی)

۴- وجود ضایعه در دستگاه عصبی مرکزی

بیمارانی که ضایعات فوق را نداشتند، عود کمتری را نشان داده اند. موقع درمان بیمار، پزشک باید منافع و مضار داروها را در نظر داشته باشد و براساس آنها اقدام به تجویز دارو نماید.

همانطور که برای پیشگیری از تشنج دارو تجویز می شود، باید به عواقب ناشی از تکرار حملات تشنج نیز توجه شود.

الف) مسأله اول تشخیص درست است که شرط درمان صحیح می باشد. تشخیص های افتراقی صرع، یعنی مواردی که ممکن است مشابه صرع باشند، شامل موارد ذیل است:

۱-  سنکوپ و غش ناشی از مواردی مثل سرپا ایستادن طولانی یا ادرار کردن

۲- میگرن

۳-  مسائل روانپزشکی

۴- اختلال خواب

۵- کم خونی

۶- افت قندخون

۷-  کاهش مایعات بدن

ب) بـاید با بیمـار در مورد هدف درمان، عوارض داروها و پیامدهای قطع دارو صحبت شود تا بیمار دارو را به طور مرتب مصرف نماید. به این نکته باید توجه شود که هر تشنج، دارویی مخصوص داشته، هر فرد به داروی خاصی نیاز دارد.

ج) نحـوه انتخـاب دارو بسـیار مهم است. اگر برای فردی با افسردگی و تشنج، دارویی مثل فنوباربیتال تجویز شود، افسـردگی شدت یافته، حتی می تواند منجر به خودکشی شود.

اگر فردی با مشکلات کبدی و تشنج داروی ضدصرع داده شود نارسایی کبدی وی وخیم تر می گردد، لذا داروی انتخابی در بیماران مبتلا به مشکلات کبدی گاباپنتین است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *